Luna en Brownie ingeburgerd

Brownie

We hadden ons nog zo voorgenomen om snel te schrijven over onze „gezinsuitbreiding”: Brownie en Luna die sinds 15 november bij ons zijn komen wonen. Maar we hebben natuurlijk wel een goed excuus: de dames hebben onze aandacht meer nodig dan jullie, lezers;-)


Hoe het gaat? Nou heel erg goed eigenlijk! Niet dat we iedereen de hele dag samen in huis hun gang laten gaan, maar iedereen kan wel in dezelfde kamer zitten, zonder dat er gegromd of -erger nog- geklauwd wordt. Sterker nog: onze „jongens” tonen steeds meer belangstelling voor de dames, en af en toe betrappen we ze op een beginnetje van samen spelen......



Maar even terug naar het begin: op 24 oktober ll. waren we naar in Balkbrug (in de buurt van Ommen) op bezoek bij "Dierenopvang Koningen". We kwamen om Luna te bezoeken, een poes die al een jaar in de opvang zat en dringend naar een leuk huis met tuin op zoek was. En wij waren voor onze "jongens", Thimo en Rowan, op zoek naar een poes die de dominante Thimo af en toe een corrigerende tik zou durven geven, wanneer die te ver ging. Zijn broertje Rowan durft dat namelijk niet en heeft dan ook geregeld daaronder te lijden. Maar vooral vonden we het veel te stil worden in huis: we zijn een kattenhuishouden van 4-5 katten gewend, met het daarbij horende leven. En onze 2 jongens zijn hele lieve knuffelaars, maar waren toch behoorlijk aan het indutten na die mooie zomer van 2014.

Luna

Goed, Luna bleek inderdaad wel de belofte in te lossen: ze wist wat ze wilde en was voor niemand bang om dat te laten merken door haar daadkrachtig optreden (grommen en zonodig haar nagels uitslaan). Ze wilde duidelijk heel graag aangehaald worden, maar aarzelde om dat te laten blijken; tja, na een jaar verblijf in de opvang, zal ze wel vaker teleurgesteld zijn geweest. Even tijd geven, dachten we..... Ondertussen was een andere poes onze aandacht aan het trekken: Brownie, die net "beschikbaar voor adoptie" was gekwalificeerd. Zij had pas een behandeling afgerond waarin ze een 6-tal kiezen en een heleboel vlooitjes en wormpjes kwijtraakte: samen met 3 hondjes en een andere poes was ze uit een huis gekomen waar de bewoners niet (meer) voor hen konden zorgen. Brownie liet zich graag knuffelen, maar liet ook zien dat ze kon grommen als anderen iets deden wat haar niet beviel. Kortom: deze 2 dames leken ons een prima aanvulling voor ons huishouden met Rowan en Thimo en dus gingen we plannen maken en voorbereidingen treffen om hen op 15 november te laten verhuizen. Gelukkig kregen we hulp van onze schoonbroer en -zus, die ons met de auto van Balkbrug naar het Zoetermeerse brachten.


In het begin hielden we hen in een deel van de slaapkamer, wat we hadden afgesloten van de rest, om hen aan alle huisgeuren te laten wennen en onze jongens aan die van  hen. We hadden wel voor toegang tot het balkon gezorgd, zodat Luna alvast wat naar buiten kon: dat was in de opvang ook haar favoriete plek.

Rowan en Brownie maken kennis

Langzaamaan konden ze wennen aan hun plek, dan aan de hele slaapkamer en ook al wilden we de katers pas later laten kennismaken: Rowan toonde meteen al heel veel interesse in het tweetal en wilde koste wat het kost kennismaken met hen. Dus ging Rowan samen met de dames de slaapkamer in en vond hij daar een leuk plekje om te slapen, waar hij dan ook bezit van nam voortaan. Ondertussen ging het kennismaken met de dames heel erg leuk: dat beloofde!

Rowan kijkt hoe Luna klautert en speelt onder de stoel

Na een dag of tien, ging de slaapkamerdeur open en sjeesden de dames het hele huis door. Niks voorzichtig snuffelen, nee hoor: meteen voluit rennen, overal tegelijk willen zijn en ... we hielden ons hart vast, want ze gingen toeren uithalen die we van de jongens nog nooit hadden gezien: met name Luna is een echte waaghals, en wilde graag langs de smalste richeltjes op de (open) trap lopen…. Kortom: met karton en plakband zijn de richels ontoegankelijk gemaakt dit weekend, zodat we ze nu veilig „los” kunnen laten. Alleen vinden we het nog maar niks dat vooral Brownie graag tussen de traptreden door naar beneden kijkt en af en toe lijkt te gaan meppen naar denkbeeldige (of alleen voor haar zichtbare) obstakels….

Brownie en Luna

Luna en Brownie hebben inmiddels het hele huis verkend en leven zich helemaal uit. Ze vinden het heerlijk om overal nieuwe slaapplekjes te zoeken, op alle verdiepingen uit het raam te kijken en ons op te zoeken als ze even wat knuffels nodig hebben.

Luna by Night

Luna rent het hele huis en de tuin geregeld helemaal door. Dat heeft haar trouwens het respect van Thimo opgeleverd: zij rent harder dan hij, en sinds hij dat gezien heeft, heeft hij zijn reservers voor haar helemaal laten varen. Ze klimt ook een klein boompje in, wat ik ook nog nooit een van de „jongens” heb zien doen. Een echte doerak dus. Ze is van niks en niemand bang, ook niet van Thimo, die in het begin nog wel wilde laten zien dat Hij de baas in huis was… Nou, dat heeft ie inmiddels behoorlijk afgeleerd, want Luna laat wel weten wat ze wel en niet leuk vindt: neusjes geven vind ze prima, maar een kater aan haar derrière levert een dreun en een flinke grauw op.








Gelukkig is ze wel te paaien met kattensnoepjes en speelmuisjes als we de dames weer „hun” kamer (onze slaapkamer) in willen krijgen. Dat is nog wel steeds nodig, niet alleen omdat af en toe de spanning oploopt (Rowan rende een keer in paniek de kattenbak uit naar de bovenste etage toen iemand in de buurt kwam), maar vooral Luna kent ook geen grenzen: ze blijft maar doorgaan met rennen en het huis door trekken en onderzoeken.
Daarom vinden we het nodig om de boel nog wel wat te structureren: de dames in de slaapkamer, de jongens de rest van het huis, zodat iedereen rust krijgt.

Alle vier in de keuken aan het spelen

Dat lijkt goed te werken: we zien echt vooruitgang in hoe iedereen met elkaar in dezelfde ruimte kan blijven en langzaamaan zelfs ongestoord hun gang gaan, ook als er een „van het andere team” in de buurt is. Vooral Rowan en Thimo hadden het hier natuurlijk moeilijk mee, want zij moesten „vreemden”  op hun territorium dulden. Dus zodra de dames ‚losgelaten’ werden, volgden ze hen gespannen, of door ze op afstand achterna te lopen, of door ze met hun ogen te volgen. Maar de laatste dagen lukt het ze steeds vaker om gewoon door te slapen of eten, ook als een van de dames in de buurt is.

Brownie geniet met volle teugen van de tuin

Van Luna wisten we natuurlijk dat een tuin belangrijk is -en dat
blijkt ook te kloppen- maar van Brownie werd verwacht dat ze alleen een mandje bij de verwarming nodig had…. nou, niets is minder waar! Ze rent net zo vrolijk door de tuin als Luna en probeert zelfs om haar te volgen. Dat lukt haar helaas niet: haar conditie is (nog) niet zo goed, zodat ze tijdens het rennen nog wel eens op de trap struikelt: dat moet behoorlijk pijn doen, bot op houten trap…. maar even later rent ze alweer, dus ze laat zich niet tegenhouden. Haar grootste plezier is om in een doos met krantenpapier te duiken en daar lekker in te zitten kijken naar hoe Luna met een kattenkruid-muis ligt te rollebollen…

Wij zijn écht uitgehongerd: nee, die brokjes zijn niet voor ons!

Eten en drinken doen de dames als de beste. Luna kent ook hier geen grenzen: nadat ze haar eigen bakje leeg heeft, valt ze de restjes van Brownie aan en als Angelo en ik later zitten te eten, komt ze likkebaardend de tafel verkennen… blijkbaar is ze gewend om ook „menseneten” te eten. Het verplicht ons ook om niet meer zoals we gewend waren de borden even te laten staan op het aanrecht: we hebben de dame meermaals op het aanrecht betrapt op zoek naar etensresten en een keer zelfs toen ze een van de pannen aan het leeglikken was!

Brownie eet met heel veel smaak, maar niet overdreven haastig. Ze drinkt overal waar ze maar kan. We zien ook dat voor haar drinken als een soort geruststelling werkt: na een spannende ervaring, gaat ze altijd drinken in de dichtsbijzijnde bak… en dan is het pas goed voor haar. We merken ook bij haar (helaas) wel iets van het verleden: als we te snel naar haar toe bukken om haar te aaien, springt ze soms met bange ogen achteruit… maar niet over nadenken.


Alletwee zijn het knuffelaars: zowel Brownie als Luna laten zich zo veel mogelijk aaien en kunnen beiden flink spinnen. Luna heeft daar dan wel grenzen, want met haar moet je nooit te lang doorgaan met aaien en al helemaal niet aan haar onderrug, want dan krijg je een (voorzichtige) knauw of een tik. Brownie krijgt niet genoeg van knuffelen en daar laat ze haar mooiste kant zien: ondanks dat ze het niet zo goed had vroeger, is ze vrolijk, grappig, ondeugend, speels en aanhankelijk naar mensen toe. Als we haar tegen haar zin oppakken, slaakt ze wel een damesachtig gilletje, maar ze zal nooit haar klauwen gebruiken. Moet je met Luna echt niet proberen!

Balen! Te koud om naar buiten te gaan!

Kortom: Ons gezinnetje is uitgebreid en telt nu 4 leuke katten. Luna en Brownie zijn volop aan het inburgeren en gaan met glans hun proeftijd succesvol beëindigen. Rowan en Thimo voelen zich nog een beetje nerveus als de dames rondlopen in huis, maar toch zoeken ze hen steeds vaker op. Rowan was al heel snel met contact zoeken, maar pas toen we de dames ook naar buiten lieten gaan, ging hij problemen krijgen, omdat hij zich niet veilig meer voelde op „zijn”  terrein.

Thimo heeft aanvankelijk wat meer tijd nodig gehad. We waren ook even bang dat hij -omdat hij Luna niet aankon-  hij zich des te meer tegenover Brownie zou laten gelden. Maar tot nu toe valt dat gelukkig mee. Even heeft hij haar wel op de trap en voor het kattenluikje tegengehouden, maar Brownie heeft een grappige manier om hem dan eerst te ontwijken, totdat even zijn aandacht verslapt, en dan als een bliksemschicht langs hem heen te spurten.

Dus dat gaat allemaal goed komen: daar hebben we het volste vertrouwen in!